در سال‌های اخیر با توسعه شرکت‌ها و سازمان‌ها، برنامه‌ریزی ناوگان حمل‌ونقل پرسنل یا مدیریت سرویس ایاب و ذهاب کارکنان، بخشی جدایی‌ناپذیر از وظایف واحد حمل‌ونقل در سازمان‌ها شده است که حجم کاری بالا، پیچیده و در عین حال تکراری را به کارکنان این واحد تحمیل می‌کند.

یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که سازمان‌ها با آن مواجه هستند، عدم انسجام و پراکندگی اطلاعات در بخش‌های مختلف این سیستم است که از آن جمله می‌توان به اطلاعات پرسنل، رانندگان، ایستگاه‌ها، مسیرها و … اشاره کرد.

پراکندگی داده‌ها در هر حوزه‌ای موجب می‌شود که نظارت و کنترل دشوار شده و خطای تصمیم‌گیری افزایش یابد؛ چرا که گاهاً بخشی از داده‌ها در فرآیند تحلیل و نتیجه‌گیری از قلم می‌افتند و اگر این داده‌ها از جمله موارد مهم باشند، مسیر تصمیم‌گیری را به طور کامل تغییر می‌دهند. علاوه بر این چون داده‌ها توسط افراد مختلف به صورت دستی ثبت می‌شوند، در صورت بروز خطا، امکان ردیابی عاملین خطا هم سخت خواهد بود.