سرویس ایاب و ذهاب پرسنل یکی از مهم‌ترین امکانات هر محیط کاری است که به کارکنان و کارمندان سازمان این امکان را می‌دهد که با آرامش خاطر به فعالیت‌های روزانه خود پرداخته و به راحتی به محل سکونت خود بازگردند.

اهمیت وجود چنین ویژگی، مخصوصاً در شرکت یا سازمان‌هایی که تعداد پرسنل آن‌ها زیاد بوده یا در محل‌هایی خارج از شهر، مانند شهرک‌های صنعتی مستقر هستند، بر کسی پوشیده نیست.

البته تنها وجود سرویس ایاب و ذهاب در سازمان‌ها کافی نیست، چرا که عملکرد درست آن می‌تواند موجبات رضایتمندی و آرامش‌خاطر را برای کارکنان به همراه داشته و ضعف آن نیز، علاوه بر نارضایتی، ریسک سلامت کارکنان را افزایش دهد.

سازمان ها در ارائه خدمات شایسته به پرسنل خود با چالش‌ها و نگرانی‌های مختلفی از سوی پرسنل خود مواجه هستند که از آن جمله می‌توان به طولانی بودن مسافت تا ایستگاه سرویس، طولانی بودن زمان سفر در سرویس، صندلی‌های نامناسب، رانندگی پرخطر، عدم توقف در ایستگاه توسط راننده، بی‌اطلاعی از زمان رسیدن خودرو به سرویس اشاره کرد.