سرویس ایاب و ذهاب پرسنل، یکی از مهمترین امکانات هر محیط کاری است که به کارکنان و کارمندان سازمان این امکان را میدهد که با آرامش خاطر به فعالیتهای روزانه خود پرداخته و به راحتی به محل سکونت خود بازگردند.
اهمیت وجود چنین ویژگی، مخصوصاً در شرکت یا سازمانهایی که تعداد پرسنل آنها زیاد بوده یا در محلهایی خارج از شهر، مانند شهرکهای صنعتی، مستقر هستند، بر کسی پوشیده نیست.
البته تنها وجود سرویس ایاب و ذهاب در سازمانها کافی نیست، چرا که عملکرد درست آن میتواند موجبات رضایتمندی و آرامشخاطر را برای کارکنان به همراه داشته و ضعف آن نیز، علاوه بر نارضایتی، ریسک سلامت کارکنان را افزایش دهد.
خدمات حملونقل سازمانی، متناسب با نیاز شما!
مشاوران ما آماده پاسخ گویی به سوالات شما هستند.
در ادامه این مقاله پیرامون 7 مورد از چالشهایی که عملیات حملونقل سنتی برای پرسنل سازمان ایجاد میکند، صحبت کرده و در پایان، راهکاری ارزشمند برای حل این مسائل ارائه خواهیم داد.
چالش اول: درخواست تغییر ایستگاه، رزرو روزانه، خودرو ماموریت و …
از آنجایی که عملیات مختلف شامل تعیین ایستگاهها، تخصیص خودرو به تعداد مشخصی از پرسنل، زمانبندی حرکت خودروها و … در برنامهریزی حملونقل اکثر سازمانها به صورت دستی انجام میشود، اگر شخصی نیاز داشته باشد که ایستگاه خود را تغییر دهد یا به صورت موقت درخواست استفاده از سرویس خط دیگری را داشته باشد یا ماموریت پیشبینی نشدهای در برنامهاش قرار گیرد، مجموعهای از کارهای تکراری، پیچیده و خستهکننده به وظایف کارمندان، اضافه خواهد شد که قطعا در لحظه اتفاق نمیافتند و موجب تاخیر در امور خواهد شد.
چالش دوم: ناآگاهی از موقعیت جغرافیایی و شرایط در لحظه سرویس
امروزه پیشرفت تکنولوژی و نفوذ فناوری در بخشهای مختلف زندگی باعث شده که افراد در هر لحظه، میزان ابهام کمتری را تجربه کرده و قدرت تصمیمگیری و تسلط بیشتری بر شرایط داشته باشند. وجود سیستم ایاب و ذهاب سنتی، این احساس قدرت را از پرسنل سازمان گرفته و باعث میشود زمان انتظار و سردرگمی زیادی را تجربه کنند.
کارمندی را تصور کنید که ناچار است صبح زود و در سرمای زمستان، زمان زیادی را در ایستگاه منتظر رسیدن سرویس بماند؛ در حالی که سرویس خراب و از خط خارج شده است. این در حالی است که اگر آن کارمند از موقعیت ناوگان اطلاع داشته باشد، میتواند زمان رسیدن خودرو را پیشبینی کرده و با برنامهریزی درست برای خروج از منزل، زمان انتظار خود را به حداقل برساند.
چالش سوم: عدم کنترل، نظارت و شناسایی دقیق بر رانندگان پرخطر
یکی دیگر از چالشهای حملونقل به روش سنتی، عدم نظارت و کنترل دقیق عملکرد رانندگان ناوگان است؛ چرا که تنها راه نظارت در چنین سیستمی، گزارش پرسنل سازمان خواهد بود که در اغلب اوقات به دلایل مختلفی چون سهلانگاری یا تعدد موضوعات، از اعلام تخلف وی خودداری میکنند. این مشکل با استفاده از ردیابها و نرمافزارهای تخصصی که در حوزه مدیریت ناوگان هستند، قابل حل است.
چالش چهارم: ریسک سلامت جسمی و روانی کارکنان ناشی از خودروی غیر ایمن و رانندگی پرخطر
تداوم چالش سوم در هر سیستم ایاب و ذهابی، خطرات جبرانناپذیری را به همراه خواهد داشت که مسئولیت آن به عهده سازمان خواهد بود. چرا که وجود راننده پرخطری که نظارتی بر عملکرد وی وجود ندارد، موجب میشود که خطاهای خود را بارها و بارها تکرار کرده و علاوه بر استرس و فشار روانی، خطر تصادف، آسیب جسمی، نقص عضو و حتی مرگ را برای پرسنل را ایجاد کند.
چالش پنجم: پیادهروی بیش از حد استاندارد تا ایستگاه
یکی از لذتبخشترین ویژگیهایی که ایاب و ذهاب میتواند برای پرسنل داشته باشد، حداقل مسیر پیادهروی تا ایستگاه است. تحقق این ویژگی مخصوصاً در سازمانهای بزرگ و دارای حملونقل به روش سنتی، کاری سخت و حتی نشدنی است؛ چرا که تعداد پرسنل و پراکندگی محل سکونت آنها زیاد بوده و تنها راه تعیین ایستگاه به صورت دستی، انتخاب ایستگاههای مرکزی است که مناطق بیشتری را پوشش دهد.
چالش ششم: فرسایش و خستگی ناشی از طول سفر نامتعارف
در اکثر سازمانها، میانگین حضور پرسنل یا ساعت کاری افراد، 8 الی 9 ساعت است که زمان رفت و برگشت نیز به آن اضافه خواهد شد. بنابراین هر چه کارمندان زمان کوتاهتری را در مسیر سپری کنند، خستگی آنها کمتر بوده و با انرژی بیشتری به وظایف شغلی و سایر امور روزمرهشان رسیدگی میکنند.
این در حالی است که در برخی سازمانها، مسیر تردد ناوگان به گونهای است که پرسنلی که در مسیر رفت، در ایستگاه اول سوار میشوند، در مسیر بازگشت هم در ایستگاه آخر پیاده شده و زمان طولانیتری را در سرویس سپری میکنند و همین موضوع باعث میشود خستگی ناشی از مسیر طولانی، اشتیاق کاری را از آنها گرفته و دچار فرسایش شغلی شوند.
چالش هفتم: انتظار غیر متعارف جهت تخصیص خودرو ماموریت
معمولاً تخصیص خودروی ماموریت در سازمانها به دو صورت اتفاق میافتد؛ در صورتی که سازمان خودروی اختصاصی داشته باشد، پرسنل درخواست خودرو برای ماموریت را ارسال کرده و پیگیری میکنند تا درخواستشان تایید شود. در غیر اینصورت از اسنپ سازمانی، آژانس و … استفاده میکنند.
طی شدن این فرآیند و درگیری پرسنل برای تخصیص خودرو، زمان زیادی از آنها گرفته و موجبات نارضایتی آنها را فراهم میکند. این در حالی است که اگر مدیریت حملونقل سازمان به صورت سیستمیک و هوشمند مدیریت شود، درگیری پرسنل در این موارد تا حد زیادی کاهش مییابد.
جمعبندی
در این مقاله در مورد اهمیت و کیفیت سرویس ایاب و ذهاب پرسنل در سازمان صحبت کردیم. به چالشهای مختلفی که میتوانند موجبات نارضایتی پرسنل را فراهم کرده اشاره کردیم.
وجود ابهام در وضعیت ناوگان و محل دقیق آنها، پیمایش مسیر طولانی تا ایستگاه، مدت زمان انتظار طولانی تا رسیدن سرویس، خستگی ناشی از طول سفر زیاد، عدم نظارت بر عملکرد رانندگان و ریسک و خطرات ناشی از حضور راننده پرخطر در سازمان، تنها برخی از مواردی هستند که وجود آنها در بخش حملونقل سازمان، میتواند نارضایتی پرسنل را به همراه داشته باشد.
شرکت ریوا سرویس شدآمد، با همراهی تعدادی از متخصصین جوان، نرمافزار مدیریت عملیات ایاب و ذهاب پرسنل شدآمد را به منظور تسهیل وظایف پرسنل این واحد و بهبود رضایت کارمندان شرکت طراحی و تولید کرده است.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر در مورد این نرمافزار یا درخواست مشاوره، میتوانید با شماره 021910354 تماس بگیرید.
