همه سازمانها علاوه بر وظایف و اهدافی که به صورت مستقیم و جدی پیگیری میکنند، وظایفی دارند که معمولاً به عنوان ارزشهای سازمانی شناخته میشوند و باید به صورت موازی با سایر وظایف، به آنها توجه کنند؛ این وظایف را تحت عنوان مسئولیتهای اجتماعی برند در مقابل جامعه و دولت میشناسیم.
با توجه به اهمیت یافتن مسائل زیست محیطی در سالهای اخیر، مسئولیت برندها نیز در این حوزه مهمتر شده و یک برند یا سازمان، هر چقدر هم که معتبر و مطرح باشد، اگر مسئولیت خود را در این موارد به خوبی انجام ندهد، احتمالاً باید منتظر کاهش اعتبار برند یا بدنامی خود باشد.
در این مقاله قصد داریم در مورد چالشهایی که سازمانها، مخصوصاً سازمانهای بزرگ که ناوگان موجود در واحدهای حملونقل آنها بیشتر است و نقش موثری در محیط زیست دارند، صحبت کنیم. با ما همراه باشید تا در پایان راهکاری موثر برای کاهش هزینههای سازمانی در کنار برآورده کردن انتظارات اجتماعی، به شما ارائه کنیم.
چالش اول: ضرر ناشی از پیمایش غیربهینه خودروها
یکی از ارکان هر سیستم مدیریت ایاب و ذهابی، مسیر سرویسهاست که بر اساس محل سکونت پرسنل، ایستگاههایی تعیین و سرویس باید در زمانهای مشخصی از این ایستگاهها عبور کند. مسیر عبور از ایستگاهها معمولاً به صورت دستی و بر اساس پارامترهای مختلفی تعیین میشود که ممکن است بهینهترین مسیر نباشد.
خدمات حملونقل سازمانی، متناسب با نیاز شما!
مشاوران ما آماده پاسخ گویی به سوالات شما هستند.
بهینه نبودن مسیر حرکت سرویسها علاوه بر خستگی پرسنل، موجب افزایش مصرف سوخت و اعمال هزینههای سنگین به دولت به واسطه پرداخت یارانه گازوئیل، تولید آلایندههای مختلف، آسیب به محیط زیست، افزایش ترافیک شهری، افزایش احتمال تصادفات و استهلاک و خرابی جادهها خواهد شد. در صورتی که اگر سرویسها کوتاهترین مسیر را طی کنند، این آسیبها هم کمتر میشود.
چالش دوم: هزینه تمام شده گران ناشی از خودروهای مازاد و رزرو
وجود خودروهای مازاد و رزرو علاوه بر افزایش هزینه نگهداری و تعمیرات این دستگاهها برای سازمان، موجب استفاده بیرویه و بدون برنامه از آنها میشود. به عنوان مثال زمانی که تعدادی خودرو به صورت رزرو وجود داشته باشد، به جای برنامهریزی ماموریتها و استفاده از ظرفیت خودروها برای چند ماموریت با مقاصد نزدیک به هم، معمولاً از چند خودرو در زمانهای مختلف استفاده میشود در حالی که بعضی از سرویسها صندلی خالی دارند.
وجود خودروهای مازاد بر نیاز در سازمانها، علاوه بر هزینههایی که برای سازمان دارد، هزینههایی هم به دولت و جامعه تحمیل میکند که شامل مصرف بیرویه سوخت، آلودگی محیط زیست، خرابی و استهلاک جاده و افزایش احتمال تصادفات میشود.
چالش سوم: زیان ناشی از صندلیهای خالی
برنامهریزی دستی سرویسهای ایاب و ذهاب در سازمانها و پیچیدگی این مسئله، عملاً امکان تکمیل ظرفیت خودروها را کاهش داده و در اکثر سازمانها مشاهده میشود که بخش قابل توجهی از صندلیها خالی هستند. این موضوع مشابه استفاده از خودروهای تک سرنشین بوده و علاوه بر وارد نمودن هزینههای اضافه به سازمان، موجب افزایش مصرف سوخت، تولید آلاینده و آسیب به محیط زیست میشود.
چالش چهارم: پیمایش غیربهینه خودروهای ماموریت
در برخی سازمانها در طول شبانه روز، سفرهای متعددی جهت انجام ماموریت کاری پرسنل برنامهریزی میشود. عدم بهرهمندی از فناوریهای روز امکان بهرهبرداری حداکثری از ظرفیت خودروهای مأمور را کاهش میدهد.
به عنوان مثال فناوری نرمافزاری خمیتواند اجازه همسفر شدن دو پرسنل یک سازمان به مقصد نزدیک به هم جهت انجام ماموریت را فراهم کند و نبود آن عملاً همپوشانی این سفرها را سخت و بعضا غیرممکن میسازد. لذا این مسئله علاوه بر افزایش هزینههای سازمان، خساراتی را نیز متوجه جامعه به دلیل پیمایش غیربهینه خودروهای سازمانی میکند.
همانگونه که توضیح دادیم، بهینه نبودن مسیرها و تعداد ناوگان در سرویسهای ایاب و ذهاب، خسارات متعددی به جامعه وارد میکند که در ادامه آنها را شرح میدهیم:
خسارت اول: خسارت ناشی از مصرف بیرویه سوخت
طبق آمار میانگین مصرف سوخت در اتوبوسهای نفت گازسوز به ازای هر 100 کیلومتر، 31 لیتر و این مقدار برای مینیبوسها 24 لیتر است. قیمت گازوئیل آزاد در ایران 3000 تومان و قیمت جهانی آن 0.65 دلار است. اگر فرض کنیم قیمت دلار 82.000 تومان باشد، قیمت گازوئیل در ایران باید 53.300 تومان باشد در حالی که 3.000 تومان است.
بنابراین یارانهای که دولت برای هر 100 کیلومتر پیمایش اتوبوس و مینیبوس پرداخت میکند، به ترتیب 1.559.300 و 1.207.200 تومان است. این تنها هزینهای است که مصرف سوخت یک اتوبوس برای 100 کیلومتر به دولت تحمیل میکند؛ در حالی که صدها دستگاه اتوبوس و مینیبوس در سازمانهای مختلف ماهانه مسافتی به اندازه هزاران کیلومتر طی میکنند و این اعداد به صورت نجومی افزایش مییابد.
خسارت دوم: خسارت مادی و معنوی تولید آلاینده
میانگین تولید مونوکسید کربن (CO) به ازای هر کیلومتر یک گرم است و این مقدار برای اکسید نیتروژن (NOx) 0.7 میلیگرم و برای هیدروکربن هم 0.7 میلیگرم است. خودروهای مختلف بسته به نوع استاندارد Euroشان، میزان مصرف سوخت و عمری که دارند، نقش متفاوتی در تولید آلایندهها خواهند داشت.
از آنجایی که هر کدام این گازها بسیار سمی بوده و مقدار کم آن هم سلامت کودکان، بیماران قلبی و ریوی و حتی افراد سالم را به خطر میاندازد، نقش خودروهای مازاد را پررنگتر میکند.
خسارت سوم: استهلاک جادهها
یکی دیگر از مسئولیتهای سازمان، مراقبت از اموال و خدمات عمومی مانند جادههاست. استفاده از خودروهای مازاد، سرعت فرسودگی و از بین رفتن آسفالت خیابان و جادهها را افزایش میدهد. بنابراین هزینههای ناشی از این فرسودگی و اجرای آسفالت جدید نیز به دولت و جامعه تحمیل میشود.
خسارت چهارم: افزایش احتمال تصادفات جادهای
یکی دیگر از مسئولیتهای معنوی که سازمان در قبال پرسنل خود دارد، محافظت از سلامت جسم و روان آنهاست. در صورتی که صلاحیت رانندگان یا سلامت خودروها به درستی تایید نشوند یا نظارت مستمری بر آنها وجود نداشته باشد، خطرات زیادی به دنبال خواهد داشت.
راننده پرخطری که بر عملکرد او نظارتی نیست، اشتباهات خود را بارها تکرار کرده و خطرات جبرانناپذیری چون تصادف، نقص عضو و حتی مرگ پرسنل به دنبال خواهد داشت.
جمعبندی
در این مقاله به مشکلات و چالشهایی پرداختیم که واحد حملونقل سازمان در بخش مسئولیت اجتماعی به عهده دارد. این چالشها را در 4 مورد مختلف بررسی کردیم. این چالشها باعث ایجاد خساراتی شامل سوسبسیت ناشی از مصرف بیرویه سوخت، افزایش آلودگی هوا، استهلاک جاده و افزایش احتمال تصادفات هستند.
آنچه که مهم است دغدغه محافظت از محیط زیست و مسئولیت اجتماعی سازمان در کنار کاهش هزینههاست. به منظور رفع این چالشها در دو بخش کاهش هزینه و برآورده شدن مسئولیتهای اجتماعی برند، شرکت ریوا سرویس شدآمد، نرمافزار تخصصی مدیریت سیستم ایاب و ذهاب پرسنل را طراحی و تولید کرده که به بهترین شکل ممکن، این چالشها را برطرف میکند.
به منظور کسب اطلاعات بیشتر در مورد این نرمافزار، با شماره 021910354 یا 03132622115 تماس بگیرید و دسترسیهای رایگان دموی نرمافزار را دریافت کنید.
